X
تبلیغات
روستاي زيبا ايران "چاه حسين جمال"
درباره وبلاگ

معرفي روستا چاه حسين جمال
مطالب پیشین
آرشیو مطالب
لینک های مفید
ابر برچسب ها
امکانات دیگر


*
*
*
*
*
*
*

لحظات از آن توست؛ آبی، سبز، سرخ، سیاه، سفید
رنگهایی را که بایسته است بر آنها بزن
روزهایت رنگارنگ
سال نو مبارک . . .



برچسب ها : خورموج @دلیران دشتی@تاریخ دشتی@استان بوشهر

نظامی گنجوی


همه روز را روزگارست نام

یکی روز دانه‌ست و یک‌روز دام

به مور آن دهد کو بود مورخوار

دهد پیل را طعمهٔ پیل‌وار

همه کار شاهان شوریده آب

از اندازه نشناختن شد خراب

بزرگ اندک و خرد بسیار برد

شکوه بزرگان ازین گشت خرد

سخائی که بی‌دانش آید به جوش

ز طبل دریده برآرد خروش

مراتب نگهدار تا وقت کار

شمردن توانی یکی از هزار

جهاندار چون ابر و چون آفتاب

به اندازه بخشد هم آتش هم آب

به دریا رسد دُر فشاند ز دست

کند گردهٔ کوه را لعل بست

به حمدالله این شاه بسیار هوش

که نازش خرست و نوازش فروش

به اندازهٔ هر که را مایه‌ای

دها و دهش را دهد پایه‌ای

از آن شد براو آفرین جای گیر

که در آفرینش ندارد نظیر

سری دیدم از مغز پرداخته

بسی سر به ناپاکی انداخته

دری پر ز دعوی و خوانی تهی

همه لاغریهای بی فربهی

همین رشته را دیدم از لعل پر

ضمیری چو دریا و لفظی چو در

خریداری الحق چنین ارجمند

سخنهای من چون نباشد بلند





برچسب ها : روستاهای دشتی@روستای زیبای ایران@دشتی@چاه حسین جما

نفسم یک سایه پر از غم دارد


آسمان دلم امروز کمی نم دارد


شاید از چشم کسی خون شده جاری, شاید


باز تقویم دلم بوی محرم دارد





برچسب ها : خورموج@بوشهر@چاه حسین جمال@ماه محرم@پیام تسلیت ماه

نبرد کربلا جنگی بود که در دهم محرم ۶۱ هجری قمری (۲۰ مهر ۵۹ خورشیدی[۲] برابر ۱۰ اکتبر ۶۸۰ میلادی) اتفاق افتاد. روز نبرد به عاشورا نیز معروف است. این نبرد میان سپاه حسین بن علی و سپاه یزید بن معاویه در نزدیکی محلی به نام کربلا در گرفت.

حسین بن علی روز دوم محرم به کربلا رسید و روز سوم عمر بن سعد با ۴۰۰۰ نفر در کربلا اردو زد. در روز هفتم محرم آب را بر حسین بن علی و همراهانش بستند و در نهم محرم، شمر با ۴۰۰۰ نفر و نامه‌ای از طرف عبیدالله بن زیاد وارد کربلا شد، او در این نامه به عمر بن سعد دستور داده بود با حسین بن علی بجنگند و او را بکشد و اگر این کار از دست او برنمی‌آید، فرماندهی را به شمر واگذارد.

روز دهم محرم سپاهیان حسین بن علی و عمر سعد در مقابل هم قرار گرفتند. به روایت ابومخنف تعداد سپاه حسین ۳۲ سواره نظام و ۴۰ پیاده[۳] و به روایت محمد باقر چهل و پنج سوار و صد نفر پیاده[۴] بود. در مقابل او سپاه عمر بن سعد با حدود ۳۰۰۰۰ نفر قرار داشت.[۵] جنگ آغاز شد و حسین و یارانش کشته شدند. پس از جان باختن حسین، سپاه عمر بن سعد سر ۷۲ تن از لشکریان حسین به علاوه سر علی اضغر فرزند ۶ ماهه او را جدا کرده و بر بالای نیزه‌ها گذاشتند و بر اجساد کشته شدگان اسب تاختند.[۶]

خیمه‌ها تاراج و در نهایت آتش زده شد، ساربان شترهای کاروان حسین بن علی به‌نام بجدل بن سلیم برای بدست‌آوردن انگشتر حسین بن علی، انگشت وی را برید تا انگشتر را بدست آورد و در نهایت سپاه عمر بن سعد اجساد کشته‌شدگان کربلا را در بیابان رها کرد و این اجساد پس از سه روز توسط قوم بنی‌اسد دفن شدند

 





برچسب ها : چاه حسین جمال@زیبا ترین روستا ایران@دشتی@نیرد کربل
سربلندی ابراهیم، آرامش اسماعیل، امیدواری هاجر،عطر عرفه و برکت عید قربان را برایت آرزو دارم
امیدوارم امروز غم هایت قربانی شادی هایت گردد.





برچسب ها : بوشهر@خورموج@عید قربان@زیبا ترین روستا ایران@چاه ح



سنج و دمام مراسمی است سنتی که در ایام عزاداری مذهبی در بوشهر از دیرباز تا کنون اجرا می‌شده‌است. یک گروه سنج و دمام معمولاً هفت، نه و یا یازده دمام، تعدادی سنج و یک بوق است. بعضی نیز یک گروه سنج و دمام را فقط هفت دمام هشت سنج و یک بوق دانسته‌اند.

بوق: بوق که در اصل همان شاخ نوعی گوزن آفریقایی به نام Antelope یا Kudo است. در گروه سنج و دمام به عنوان تنها ساز ملودیک نقش رهبری این گروه را به عهده دارد. در بوشهر چهار بوق اصلی وجود دارد که آذین بندی مخصوصی شده‌اند، البته در حومه بوشهر نیز بوقهایی وجود دارند (مانند محلات هلیله، خواجه‌ها، بندرگاه و امامزاده) که به تایید افراد محلی آنها نیز از هند آورده شده‌اند البته به نظر می‌رسد که این بوق‌ها اصالتا آفریقایی هستند ولی تا آنجا که به حافظه افراد بومی مربوط می‌شود این بوقها از هند آورده شده‌اند.

سنج (SENJ): می‌گویند آلیاژی است از هفت فلز که به آن هفت جوش گویند. این ساز نیز از شهر پونای هند آورده شده‌است، سنج سر ضرب را نگه می‌دارد، البته بعضی از نوازندگان هنگام نوازندگی سنج اصطلاحا ریز می‌گیرند و به عبارتی ریتم را خرد می‌کنند. این ساز دارای قطری بین بیست تا بیست و پنج سانتی متر و دارای دسته‌ای کوتاه به اندازه ده سانتی‌متر است و برای اینکه بر اثر تماس با دست زنگ صدای آن از بین نرود دسته‌ها را با تکه‌های پارچه عایق می‌کنند.

دمام (DAMMAM) این ساز که قبلا راجع به آن به تفصیل بیان شده در یک گروه سنج و دمام دارای موقعیتهای مختلفی است نوازنده با چوبی از جنس شاخه‌های درخت خرما بر روی آن می‌نوازد این چوب با اندازه‌ای حدود چهل سانتی متر باید هنگام نوازندگی در دست راست نوازنده باشد و بر آن طرف از دمام نواخته شود که بدون علامت است، نوازنده همچنین با دست دیگر خود (بدون چوب) بر آن سوی دمام (که نشاندار است) می‌نوازد. طرف نشاندار را که طرف دستی و یا شمالی نیز می‌گویند دارای صدایی زیرتر است. دمامها بنا به مورد استفاده‌ای که در یک گروه سنج و دمام دارند دارای ابعادی متفاوت هستند ولی ضخامت همه پیپها حدود دو سانتی متر است که در لبه‌ها به یک سانتی متر می‌رسد. در یک گروه سنج و دمام سه نوع دمام وجود دارد: دمام اشکون، این دمام به نسبت سایر دمام‌ها باید کوچکتر باشد و صدای بهتری نیز داشته باشد در مساجد یک دمام مخصوص را برای این کار در نظر می‌گیرند و هنگام پوست گیری در مورد آن دقت بیشتری معمول می‌دارند، قطر این دمام حدود سی تا سی و چهار سانتی متر و طول آن تقریبا چهل و پنج سانتی متر است همان طور که از اسم این دمام بر میاید کار اصلی آن بداهه نوازی و شکستن ریتم است و ریتمهای آن غالبا ضد ضرب اجرا می‌شود. بعد از اشکون سایر دمامها را «غمبر» می‌نامند ولی معمولاً منظور از دمام غمبر، دو دمامی است که بعد از دمام اشکون رو به روی یکدیگر قرار می‌گیرند ریتم این دو دمام با چهار دمام دیگر فرق می‌کند و همین طور است اندازه آنها، طول تقریبی این دو دمام بین چهل تا پنجاه سانتی متر است و قطر آنها حدود سی و هشت سانتی متر می‌باشد سایر دمامهای غمبر دارای ریتمی ساده می‌باشند و از نظر اندازه نیز کوچکتر از دو دمام غمبر یاد شده. این دمامها نیز قطر حدود سی تا سی و چهار سانتی متر و طولی برابر با چهل و هفت تا پنجاه سانتی متر دارند. نکته‌ای که باید مورد توجه قرار داد این است که در وهله اول این ریتم و شیوه اجراست که دمامها را از یکدیکر متمایز می‌سازد و موجب ایجاد نامهای مختلف بر آنها می‌شود

 







برچسب ها : سنج ودمام@بوشهر@خورموج@چاه حسین جمال@
خالوحسین بردخونی
Khalo.hoosain.jpg
خالو حسین
محل تولد بردخون
تاریخ تولد ۱۲۴۷ خورشیدی
۱۲۸۵ قمری
محل مرگ بردخون
تاریخ مرگ ۱۷ تیر ۱۳۲۵ ش
۷ شعبان ۱۳۶۵ ق
محل دفن دارالسلام, نجف, عراق
لقب خالو
تابعیت Flag of Iran.svg ایرانی
فرماندهی فرمانده نیروهای دشتی
جنگ‌ها جنگ جهانی اول، (ایران و انگلستان)

محافظت از کشور ایرانFile:Statue of Khalou Hossein.jpg





برچسب ها : خالو حسین دشتی@خورموج@بوشهر@جنگ جهانی اول@جنگ ایرا

Raeis Ali Delvari.jpg
رییس علی دلواری
محل تولد دلوار
تاریخ تولد ۱۲۶۱
محل مرگ تنگک صفر (بوشهر)
تاریخ مرگ ۱۲ شهریور ۱۲۹۴
محل دفن دار السلام, نجف, عراق
تابعیت Flag of Iran.svg ایرانی
فرماندهی فرمانده نیروهای تنگستان
جنگ‌ها جنگ جهانی اول، (ایران و انگلستان)
کارهای مهم محافظت از مرزهای جنوب کشور ایران (بوشهر)
تندیس رئیس‌علی دلواری در ورودی بندر دلوار





برچسب ها : بوشهر @ایران@روستا شناسی@رئیسعلی‌دلواری@خورموج





برچسب ها : بوشهر @ایران@روستا شناسی@رئیسعلی‌دلواری@خورموج
سواد مكتوبی كه مرحوم رئیسعلی‌خان دلواری در تاریخ ۱۱ جمادی‌الاول ۱۳۳۳ به آقای شیخ‌ محمد حسین مجتهد برازجانی مقیم برازجان ارسال داشته است: قربان حضور باهرالنورت گردم.‌ای به فدای همت و غیرت و شجاعتت گردم می‌دانم كه مردم در این كار (مقصود مدافعه از خاك وطن است) چندان مساعدت و همراهی نمی‌كنند و بنده هم پابست كرده‌اند كه نظرم به‌سوی ایشان است. هر آینه پاسی (پاس كلمه لایقرء است) حضرت مستطاب عالی و امید از آن وجود مبارك كه در حقیقت مجسمه شرف و وطن و اسلام‌خواهی است نداشتم، هر آینه تا حال پروانه‌وار خود را فدای ملت و وطن و اسلامیت كرده بودم. همین‌قدر اطمینان از حضرت مستطاب عالی دارم كه روز مضایق از خط بیرون نمی‌روید و جان را ناقابل می‌دانید، نه مانند اشخاص راحت‌طلب تنبل. راحت این دنیای فانی را به هیچ نمی‌شمارید.

قربانت گردم، برای درجه بهشت پیدا كردن و شربت شهادت را داوطلبانه خواستن باید همتی عالی و عزمی راسخ داشت و بهای درجه عالی و نعیم اخروی و نام نیك ابدی به غیر از جان شیرین نیست، نه آنكه مرعوبانه هر وقت طرف مقابل مثل گربه خود را ساخت و مومو كرد مثل موش بروند . این‌گونه احساسات قابل همدردی با اسلام و وطن نیست و در تاریخ دنیا چنین اشخاص را ننگ عالم انسانیت دانسته‌اند. امروز، روزی است كه هركس ادعای شرف، اسلامیت و وطن‌پرستی دارد، باید امتحان داده از بوته امتحان بی‌غل و غش به درآید. چنانچه عقلا فرموده‌اند: خوش بود گر محك تجربه آید به میان / تا سیه روی شود هركه در او غش باشد.

برگرفته از سایت مرجع جامع بوشهر شناسی نویسنده:محمد جواد منصور زاده





برچسب ها : بوشهر @ایران@روستا شناسی@رئیسعلی‌دلواری@خورموج